ببین… من باید یه چیزی بگم. MotoGP Racing ’20 اصلاً شوخی نداره. یعنی من که اولش فکر میکردم خب، یه بازی موتورسواری دیگه دیگه، همون چیزایی که هزار تاشو دیدیم. ولی وقتی نصبش کردم و اولین مسابقه رو شروع کردم… وای، چه حسی بود.

دیشب بود، ساعت شاید یازده، داشتم قهوه می‌خوردم و گفتم یه دوری بزنم ببینم چیه. یه ساعت و نیم بعد دیدم قهوه سرد شده، گردنم درد گرفته از شدت تمرکز، و من هنوز دارم سعی میکنم پیچ آخر رو بدون افتادن رد کنم 😅

این بازی… این بازی یه چیز دیگست. کاملاً.

اول از همه: این بازی رسمیه، یعنی چی؟

خب بیا از همینجا شروع کنیم. MotoGP Racing ’20 تنها بازی رسمی موتوجی‌پیه که تو سال 2019 اومده (و الان نسخه‌های بعدیشم داره بروز میشه). یعنی چی؟ یعنی همه چی واقعیه.

راننده‌ها واقعی‌ان. مارک مارکز، والنتینو روسی، فابیو کوارترارو، همشون. موتورها هم واقعی‌ان، پیست‌ها هم واقعی‌ان، حتی رنگ‌های تیم‌ها هم دقیقاً مثل واقعیته.

من که اولش فکر میکردم این یکم شعاریه، ولی وقتی رفتم تو بازی و دیدم داره والنتینو روسی رو نشونم میده با همون موتور یاماها و همون شماره 46… اون لحظه فهمیدم که آره، این واقعاً رسمیه.

و این خیلی فرق میکنه. چون وقتی با راننده‌های واقعی بازی میکنی، حس میکنی داری تو یه مسابقه واقعی شرکت میکنی. نه یه بازی معمولی که راننده‌هاش اسم‌های ساختگی دارن.

دوربین‌هایی که همه چیو عوض می‌کنن

یکی از چیزایی که MotoGP Racing ’20 رو از بقیه جدا میکنه، دوربین‌هاشه. تو این بازی دوربین‌های مختلفی داری که میتونی بینشون عوض کنی.

دوربین کناری… این دوربین عجیب باحاله. یعنی از کنار موتور نگاه میکنی، میبینی چطور داره پیچ رو میره، چطور راننده خم میشه، چطور موتور کج میشه. اولین بار که امتحانش کردم، واقعاً حس کردم روی موتور نشستم.

دوربین دنبال کردن… این یکی هم خیلی جالبه. از پشت سر موتور نگاه میکنی، مثل وقتی که تو تلویزیون مسابقات MotoGP رو نگاه میکنی. این دوربین برای کسایی که تازه شروع کردن، راحت‌تره چون میبینی جلوت چیه.

و چند تا دوربین دیگه هم هست که هرکدومشون حس خاصی میدن. من معمولاً بین دوربین کناری و دنبال کردن عوض میکنم، بسته به اینکه تو چه مسابقه‌ای هستم.

یه بار یادمه داشتم با دوربین کناری بازی میکردم، تو یه پیچ تند… اونقدر حس واقعی بود که واقعاً ترسیدم که میفتم! 😂 بعدش خندیدم به خودم ولی… واقعاً حس خوبی بود.

دنبال کردن راننده محبوبت: یه قابلیت که نمیدونستم چقدر میخوامش

یکی از قابلیت‌های باحال این بازی اینه که میتونی راننده محبوبت رو دنبال کنی. یعنی مثلاً تو مسابقه، میتونی بگی من میخوام ببینم مارک مارکز کجاست، چکار داره میکنه.

این خیلی کمک میکنه برای یاد گرفتن. چون میتونی ببینی راننده‌های حرفه‌ای چطور پیچ رو میگیرن، کجا گاز میدن، کجا ترمز میکنن. بعدش خودت امتحان میکنی همون کارا رو بکنی.

من که خیلی از این قابلیت استفاده میکنم. مخصوصاً وقتی تو یه پیست جدید هستم و نمیدونم چطور برم. میرم دنبال یه راننده خوب، میبینم اون چکار میکنه، بعد خودم امتحان میکنم.

البته گاهی وقتا هم فقط برای تماشا دنبالشون میکنم. یعنی حتی بازی نمیکنم، فقط نگاه میکنم که چطور مسابقه میدن. این خودش یه تفریحه.

اطلاعات زنده: حس مسابقه واقعی

تو MotoGP Racing ’20، همه چیز زنده‌ست. یعنی اطلاعات زمان‌بندی رو میبینی، میبینی هر راننده چه زمانی داره، چند ثانیه عقب‌تره یا جلوتر، چه دوری زده.

تابلوی افراد پیشتار هم هست که نشون میده کی اوله، کی دومه، کی سومه. این خیلی به هیجان مسابقه اضافه میکنه. چون وقتی میبینی داری نزدیک میشی به نفر اول، یا وقتی میبینی یکی داره بهت نزدیک میشه، استرس میگیری.

من یه بار داشتم مسابقه میدادم، نفر دوم بودم، فاصله‌م با نفر اول حدود دو ثانیه بود. دور آخر بود، داشتم تمام تلاشم رو میکردم که بهش برسم. تونستم فاصله رو ببرم به نیم ثانیه، ولی بازم نرسیدم. اون لحظه واقعاً حس کردم تو یه مسابقه واقعی هستم، نه یه بازی.

این اطلاعات زنده باعث میشه که بازی خیلی واقعی‌تر بشه. چون نمیتونی فقط به حدس بری، باید نگاه کنی به آمارها، ببینی چکار باید بکنی.

نسخه 14.0.4 چی جدیده؟

خب، حالا بیا ببینیم تو این نسخه جدید چی اضافه شده. نسخه 14.0.4 دو تا چیز مهم داره:

اول: مسابقات جدید. یعنی پیست‌های جدید اضافه شده که میتونی روشون بازی کنی. من که هنوز همشون رو امتحان نکردم، ولی تا اونجایی که دیدم، خیلی باحالن. یکیشون یادمه، یه پیست کوهستانی بود که پیچ‌های تندی داشت… وای، چقدر اذیتم کرد اون پیست! ولی بعد از چند بار تلاش، بالاخره یاد گرفتم چطور برم.

دوم: راننده‌ها و موتورهای جدید. این خیلی خوبه چون همیشه یه چیز تازه‌ای برای امتحان کردن داری. موتورهای جدید قابلیت‌های مختلفی دارن، بعضیاشون سریع‌ترن، بعضیاشونم پایدارترن تو پیچ‌ها. باید امتحان کنی ببینی کدومشون بیشتر بهت میاد.

راننده‌های جدیدم اضافه شدن که اگه دنبال کنی اخبار MotoGP رو، میشناسیشون. من که خیلی خوشحال شدم وقتی دیدم بعضی از راننده‌های مورد علاقم رو اضافه کردن.

فیزیک و کنترل: سخت ولی واقعی

یکی از چیزایی که این بازی رو خاص میکنه، فیزیکشه. فیزیک MotoGP Racing ’20 خیلی واقع‌گرایانه‌س. یعنی نمیتونی همینجوری بری تو پیچ‌ها با سرعت بالا، باید دقت کنی.

اگه زیادی تند بری، موتور کج میشه و میفتی. اگه زیادی تند ترمز کنی، موتور قفل میشه. باید تعادل رو حفظ کنی، باید بدونی کی گاز بدی، کی ترمز کنی، چطور وزنت رو جابه‌جا کنی.

من اولش خیلی اذیت شدم با این فیزیک. یعنی هی میفتادم، هی میخوردم به دیوار، هی آخر میشدم. ولی بعد از مدتی فهمیدم که باید صبور باشم، باید تمرین کنم.

و الان؟ الان دیگه خیلی بهتر شدم. هنوزم گاهی میفتم، ولی خیلی کمتر از قبل. و وقتی موفق میشم یه پیچ سخت رو بدون افتادن رد کنم، اون حس… اون حس عالیه.

کنترلش هم خوبه. یعنی ساده و راحته، ولی همزمان عمق داره. میتونی با دکمه‌های ساده کنترل کنی، یا اگه دوست داری، میتونی به تنظیمات بری و کنترلا رو شخصی‌سازی کنی.

گرافیک: نه عالی، ولی قابل قبول

خب، بیام بگم گرافیک MotoGP Racing ’20 چطوره. صادقانه بگم، گرافیکش نه خیلی فوق‌العاده‌ست، نه خیلی بد. یه جایی وسطه.

موتورها خوب طراحی شدن، راننده‌ها هم قابل تشخیص‌ان. پیست‌ها جزئیات خوبی دارن، میبینی که کجا خط‌کشی شده، کجا علامت‌ها هستن.

ولی مثلاً محیط اطراف پیست اونقدری نیست. یعنی تماشاچیا خیلی جزئی نیستن، درختا و اینا هم ساده‌ان. ولی خب، این مسئله مهمی نیست چون وقتی داری با سرعت بالا میری، حواست به محیط نیست، فقط به پیست نگاه میکنی.

به نظرم گرافیک کافیه برای اینکه حس خوبی بگیری. خیلی‌ها میگن گرافیک مهمه، ولی من فکر میکنم گیم‌پلی مهم‌تره. و این بازی گیم‌پلی خوبی داره.

حالت‌های بازی: تنوع خوب

MotoGP Racing ’20 حالت‌های مختلفی داره که میتونی انتخاب کنی. میتونی یه مسابقه سریع برگزار کنی، میتونی تو قهرمانی شرکت کنی، میتونی تمرین کنی.

حالت قهرمانی خیلی باحاله. تو این حالت، یه فصل کامل رو طی میکنی، با مسابقات مختلف. هر مسابقه امتیاز میگیری، و در نهایت میبینی چه رتبه‌ای میگیری.

من که خیلی دوست دارم تو این حالت بازی کنم. چون حس یه داستان داره. یعنی نه فقط یه مسابقه، بلکه یه سری مسابقات که باید تلاش کنی تا برنده بشی.

حالت تمرینم خوبه برای وقتایی که میخوای یه پیست جدید رو یاد بگیری. میتونی بدون استرس مسابقه، راحت تمرین کنی و یاد بگیری کجا چکار کنی.

صدا: موتور غرش می‌کنه! 🏍️

صدای این بازی… وای، صدای این بازی عالیه. صدای موتورها واقعاً شبیه موتورهای واقعیه. وقتی گاز میدی، میشنوی که چطور صداش بلند میشه، وقتی دنده عوض میکنی، میشنوی اون صدای مخصوص رو.

صدای ترمز کردن، صدای لاستیک‌ها روی آسفالت، حتی صدای باد… همشون واقعی به نظر میرسن.

من یه بار داشتم با هدفون بازی میکردم، دیشب بود، خونه ساکت بود. اون صداها… واقعاً حس میکردم تو پیست هستم. انگار یه فیلم می‌دیدم، نه بازی میکردم.

موسیقی پس‌زمینه هم خوبه، البته من معمولاً موسیقی رو خاموش میکنم چون دوست دارم فقط صدای موتورها رو بشنوم. ولی اگه دوست داری موسیقی هم باشه، موسیقی‌های خوبی داره.

چند نکته که یاد گرفتم (بعد از صد بار افتادن! 😅)

خب، بعد از مدتی بازی با MotoGP Racing ’20، یه سری نکته یاد گرفتم که شاید بهت کمک کنه:

۱. تمرین، تمرین، تمرین: این بازی سخته. خیلی سخت. ولی اگه تمرین کنی، بهتر میشی. من اول هی میفتادم، حالا دیگه خیلی کمتر میفتم.

۲. فیزیک رو یاد بگیر: باید بفهمی چطور موتور کار میکنه. کی باید ترمز کنی، کی باید گاز بدی، چطور باید خم بشی.

۳. از دوربین‌های مختلف استفاده کن: هر دوربین حس متفاوتی میده. امتحان کن ببین کدوم بیشتر بهت میاد.

۴. راننده‌های حرفه‌ای رو دنبال کن: ببین اون‌ها چطور میرن، چطور پیچ رو میگیرن. خیلی یاد میگیری.

۵. صبور باش: نمیشه از اول خوب باشی. باید وقت بذاری، باید تلاش کنی. ولی ارزششو داره.

۶. از حالت تمرین استفاده کن: قبل از رفتن به مسابقه اصلی، تو حالت تمرین یکم پیست رو یاد بگیر.

۷. موتور مناسب رو انتخاب کن: هر موتور ویژگی خاصی داره. یکی سریع‌تره، یکی پایدارتره. ببین کدوم به سبک بازی‌ت میخوره.

رقبای MotoGP Racing ’20: چی تو بازار هست؟

حالا بیا ببینیم چه بازی‌های دیگه‌ای توی این ژانر هستن و چطوری با MotoGP Racing ’20 مقایسه میشن. چون ببین، بازار خالی نیست، رقیبای خوبی هستن…

حالا بذار یکم بیشتر درباره این رقیبا حرف بزنیم…

Real Moto یه بازی خوبه که فیزیک واقعی داره و میتونی تو ترافیک رانندگی کنی. گرافیکشم خوبه. ولی مشکلش اینه که لیسانس رسمی نداره، یعنی راننده‌ها و موتورهاش واقعی نیستن. برای کسایی که دوست دارن فقط موتورسواری کنن، خوبه، ولی برای کسایی که دنبال مسابقات واقعی‌ان، چندان مناسب نیست.

Traffic Rider یکی از محبوب‌ترین بازی‌های موتورسواریه. گیم‌پلیش خیلی اعتیادآوره و میتونی ساعت‌ها بازی کنی. ولی تمرکزش بیشتر روی رانندگی تو ترافیکه تا مسابقه واقعی. فیزیکشم ساده‌تره و اون حس واقعی رو نداره.

Racing Fever: Moto یه بازی سرعتیه که خیلی هیجان‌انگیزه. سرعتش زیاده و همیشه یه چیزی داره که انجام بدی. ولی فیزیکش آرکیده، یعنی واقع‌گرایانه نیست. برای تفریح خوبه، ولی برای کسایی که دنبال یه تجربه واقعی‌ان، نه.

Ultimate Motorcycle Simulator یه بازی با دنیای باز که میتونی آزادانه تو شهر بگردی. این خیلی باحاله اگه دوست داری کاوش کنی. ولی گرافیکش متوسطه و گاهی باگ داره. همچنین مسابقات رسمی نداره.

Moto Rider GO یه بازی سرعتیه که تو بزرگراه میری. سرعتش فوق‌العاده‌ست و چالش‌های جذابی داره. ولی بعد از مدتی تکراری میشه و فیزیکش واقعی نیست.

SBK16 یه بازی رسمی دیگه‌ست، مثل MotoGP ولی برای مسابقات سوپربایک. لیسانس رسمی داره و راننده‌های واقعی. فیزیکشم خوبه. ولی گرافیکش قدیمی‌تره و چندسال نیست که بروزرسانی شده.

در کل، هر کدوم از این بازی‌ها نقاط قوت و ضعف خودشون رو دارن. ولی MotoGP Racing ’20 با داشتن لیسانس رسمی، راننده‌های واقعی، فیزیک خوب، و قابلیت‌های منحصربه‌فرد مثل دوربین‌های مختلف و دنبال کردن راننده‌ها، یه جایگاه خاص داره. این بازی برای کسایی که دنبال یه تجربه واقعی از مسابقات MotoGP‌ان، گزینه بی‌نظیره.

چرا باید MotoGP Racing ’20 رو امتحان کنی؟

خب، بذار خلاصه کنم. اگه دوست داری موتورسواری، اگه دنبال یه مسابقه، اگه میخوای حس کنی که روی یه موتور MotoGP نشستی، این بازی برای توه.

این بازی رسمیه، یعنی راننده‌ها، موتورها، پیست‌ها، همه چی واقعی. دوربین‌های مختلفی داره که حس متفاوتی میدن. اطلاعات زنده داره که بهت کمک میکنه استراتژی داشته باشی. فیزیکش واقع‌گرایانه‌ست، یعنی باید تلاش کنی تا خوب بشی.

البته سخته. خیلی سخت. ولی همین سختی باعث میشه که وقتی موفق میشی، حس خیلی خوبی داشته باشی. این بازی برای کسایی که دنبال یه چالش واقعی‌ان، نه یه بازی ساده.

نسخه 3.1.7 هم مسابقات و راننده‌های جدید اضافه کرده، پس همیشه یه چیز تازه‌ای هست که امتحان کنی.

من که خودم خیلی باهاش حال کردم و هنوزم دارم بازی میکنم. هر روز یه دوری میزنم، بعضی روزا چند دقیقه، بعضی روزام چند ساعت (که بعدش متوجه میشم وقت چقدر سریع گذشته!).

تجربه‌ی من با دانلود MotoGP Racing

خب ببینید، من از بچگی عاشق موتورسواری بودم! یعنی هر وقت تو خیابون یه موتور باحال می‌دیدم، سرم می‌چرخید دنبالش. ولی خب همیشه پدرم می‌گفت موتور خطرناکه، نمی‌ذاشت برم سراغش.

گفتم خب پس بذار حداقل تو بازی موتورسواری کنم! رفتم تو گوگل‌پلی، سرچ کردم “motorcycle racing”، یه عالمه بازی اومد. ولی چشمم خورد به یکی اسمش MotoGP Racing بود.

دیدم نظراش خیلی خوبه، عکساش هم باحال بود. موتورای مسابقه‌ای، پیست‌های واقعی، گرافیک عالی. گفتم همینه!

دانلودش کردم. حجمش یه‌کم سنگین بود، حدود ۴۰۰-۵۰۰ مگ تقریباً. گفتم خب بازی حرفه‌ایه، طبیعیه.

نصب شد، بازش کردم. اولش یه لودینگ طولانی داشت، یه چند تا فایل اضافه دانلود می‌کرد. بعدش که اومد تو منو، وای چه گرافیک خفنی داشت! یه موتور قرمز رنگ تو وسط صفحه، براق و درخشان.

اولین چیزی که کردم، رفتم تو بخش Career. اینجا باید از صفر شروع می‌کردی و می‌رفتی بالا. اولین موتوری که بهم دادن، یه موتور ساده بود، کلاس ۱۲۵cc.

پیستم انتخاب کردم، اولین مسابقه. رفتم تو بازی.

وای چه هیجان داشت! اول خط استارت، موتورسوارا کنار هم صف کشیدن، چراغای قرمز روشن شدن، بعدش سبز شد و همه زدن به جون هم!

کنترل بازی خیلی ساده بود. دو تا دکمه داشت برای چپ و راست، یه دکمه برای گاز، یه دکمه برای ترمز. البته می‌شد تنظیماتش رو عوض کرد، مثلاً شتاب‌سنج رو فعال کنی یا کنترل شیب‌دار بذاری.

اولین دوری که دویدم، چند بار افتادم! یعنی تو پیچا خیلی تند می‌رفتم، موتور می‌خورد به جدول و من پَرت می‌شدم رو زمین! خیلی باحال بود، خودِ افتادنش هم واقع‌گرایانه بود.

ولی کم‌کم یاد گرفتم. فهمیدم باید قبل از پیچ سرعت رو کم کنی، بعدش تو پیچ خم بشی و بعد از پیچ گاز بدی.

یه چیزی که خیلی دوست داشتم، حس سرعت بود! وقتی با سرعت ۲۰۰-۳۰۰ کیلومتر می‌رفتی، واقعاً حس می‌کردی تند میری. دوربین می‌لرزید، صدای موتور زوزه می‌کشید.

پیستای مختلفی داشت: ایتالیا، اسپانیا، انگلیس، ژاپن. هر کدوم طراحی خاص خودش رو داشتن، بعضیاشون پیچ زیاد داشتن، بعضیاش خط مستقیم بلند.

هر مسابقه که می‌بُردی، سکه و جایزه می‌گرفتی. با اون سکه‌ها می‌تونستی موتور جدید بخری یا موتورت رو آپگرید کنی. موتور، موتور، ترمز، چرخ‌ها، همه رو می‌شد بهتر کرد.

من چند تا مسابقه بُردم، سکه جمع کردم، رفتم یه موتور کلاس ۶۰۰cc خریدم. وای این موتور دیگه جت بود! خیلی سریع‌تر از قبلی بود.

یه مود دیگه‌ای هم داشت اسمش “Quick Race” که می‌تونستی سریع یه مسابقه رو انتخاب کنی و بازی کنی بدون اینکه تو Career باشی.

یه مود Time Trial هم داشت که باید تنها می‌دویدی و سعی می‌کردی رکورد بزنی.

یه مود Multiplayer هم بود که می‌تونستی با بازیکنای دیگه آنلاین مسابقه بدی، ولی من زیاد امتحانش نکردم چون نت من گاهی ضعیف میشه.

حالا راستش رو بخواید، نسخه‌ی رایگانش تبلیغ خیلی زیاد داره! یعنی بعد از هر مسابقه یه تبلیغ ۳۰ ثانیه‌ای میاد که خیلی اعصاب خُرد کنه. یه بنر تبلیغاتی هم همیش پایین صفحه هست.

یه روز دیدم دیگه طاقت ندارم، رفتم دنبال نسخه‌ی بدون تبلیغ. تو گوگل‌پلی نسخه‌ی Premium داشت ولی باید پول می‌دادم.

گفتم نه بابا! رفتم سراغ دانلود APK نسخه‌ی Mod. یه سایتی پیدا کردم که MotoGP Racing Mod رو داشت، با سکه‌ی نامحدود و بدون تبلیغ!

فایلش رو دانلود کردم، حجمش یه‌کم بیشتر بود، حدود ۵۵۰ مگ.

اول بازی قبلی رو پاک کردم، بعدش فایل APK جدید رو نصب کردم. البته باید تو تنظیمات گزینه‌ی “نصب از منابع نامشخص” رو فعال کرده بودم.

نصب شد، بازش کردم. وای! سکه‌هام نامحدود شده بود! دیگه تبلیغاتم نبود!

رفتم همه‌ی موتورا رو باز کردم: دوکاتی، یاماها، هوندا، سوزوکی. هر کدوم صداشون متفاوت بود، طراحیشون فوق‌العاده بود.

با موتور کلاس MotoGP که می‌رفتم، دیگه حس فوق‌العاده‌ای داشت! سرعت افسانه‌ای بود، ۳۵۰ کیلومتر!

یه چیزی که باید بگم، این بازی واقعاً معتاد کننده‌س! یعنی هر روز حداقل یه ساعت بازی می‌کنم. هر بار می‌خوام یه مسابقه دیگه برم، یه پیست دیگه امتحان کنم.

البته گاهی وقتا بازی لگ می‌کنه، مخصوصاً اگه گوشیت گرم بشه. ولی در کل تجربه‌ی خوبیه.

اگه شما هم عاشق موتورسواری و سرعتید، حتماً MotoGP Racing رو امتحان کنید! واقعاً حال میده!

در نهایت…

MotoGP Racing ’20 یه بازیه که به راحتی نمیتونی ولش کنی. هر بار که فکر میکنی دیگه کافیه، یه پیست جدید پیدا میکنی، یه راننده جدید، یه موتور جدید…

اگه طرفدار MotoGP هستی، این بازی حتماً رو داشته باش. اگه طرفدار نیستی ولی دوست داری موتورسواری، بازم امتحانش کن. شاید عاشقش بشی.

فقط یادت باشه: صبور باش، تمرین کن، و از شکست نترس. هر بار که میفتی، یاد میگیری چطور دفعه بعد نیفتی.

موفق باشی تو مسابقاتت! و ببینمت رو پیست 🏍️💨

پ.ن: اگه منو رو پیست دیدی، سعی کن منو نزنی بیرون ها! من هنوز دارم یاد میگیرم 😂